W ostatnim czasie pojawiają się liczne publikacje dotyczące szkodliwości wybielania zębów. Większość preparatów wybielających szkliwo zawiera nadtlenek karbamidu lub wodoru, które utleniają się z wydzieleniem wybielającego nadtlenku. Niektórzy krytykują tę metodę jako szkodliwą dla emalii zębów. Z kolei amerykańscy naukowcy informują, że bardziej niekorzystne jest spożywanie soku pomarańczowego niż stosowanie wybielaczy.
Najczęściej spotykanym mechanizmem w procesie wybielania zębów jest zjawisko rozjaśniania koloru z wykorzystaniem reakcji utleniania, przy czym ostateczny wynik zabiegu zależy przede wszystkim od własności barwników wywołujących przebarwienia.
Zdrowy ząb posiada barwę zależną głównie od koloru zębiny i szkliwa. U niektórych osób, pomimo rezygnacji z używek, kolor zębów jest od dzieciństwa jest niezadowalający. Takie przebarwienia noszą nazwę wewnątrzpochodnych. Niekiedy barwa zęba zmienia się pod wpływem zastosowanej antybiotykoterapii, spożywania kawy i herbaty lub palenia papierosów. Mówimy wówczas o przebarwieniach zewnątrzpochodnych.
Bardziej szczegółowy podział przebarwień dzieli się na:
- Przebarwienia Typu N-1 powstają na skutek oddziaływać pomiędzy ujemnym ładunkiem szkliwa, a związkami zawartymi w ślinie. Chociażby zawarte w kawie i herbacie związki - taniny zawierają wiązania podwójne, które umożliwiają łączenie się ze szkliwem za pomocą mechanizmu wymiany jonów.
- Przebarwienia Typu N-2 związane są ze starzeniem osłonki nabytej.
- Przebarwienia Typu N-3 powstają na skutek stosowania niektórych leków np. chlorhesydyny. Zmiana barwy zachodzi w wyniku przemian reakcji zachodzących pomiędzy cukrami, a aminokwasami.
- Przebarwienia wewnątrzpochodne są to zmiany zabarwienia, które niestety nie mogą zostać usunięte za pomocą szczotkowania. Mogą powstawać w wyniku przyjmowania tetracyklin, które gromadzą się w zębinie wtórnej.
Ponadto wraz z upływem lat barwa zębów zmienia się na ciemniejszą gdyż tkanka szkliwna ulega stopniowemu ścieraniu.
W przypadku zębów żywych najczęściej stosowaną techniką jest metoda nakładkowa z odpowiednim żelem wybielającym. Takie wybielanie wymaga użycia preparatu zawierającego nadtlenek karbamidu (w różnych stężeniach: 10%,15%,20%, 30%).
Najczęściej pojawiającym się skutkiem ubocznym wybielania jest nadwrażliwość pozabiegowa. Nierzadko pacjenci przez okres miesiąca po wybielaniu nie mogą spożywać ciepłych napojów i zimnych posiłków. Ponadto istnieją obawy na temat bezpieczeństwa wybielania zębów metodą nakładkową.
Jak podaje Journal of Dentistry naukowcy pod kierownictwem Yan Fang Rn z Uniwersytetu Rochester są przekonani, że wybielanie zębów jest mniej szkodliwe aniżeli codzienne spożywanie soków owocowych.
Badacze badali wpływ na szkliwo zęba żelu zawierające 6% nadtlenek wodoru oraz soku pomarańczowego. Okazało się, że po 5 dniach 20 - minutowej ekspozycji zębów na żel twardość szkliwa zmniejszyła się o 5,6%, przy czym po tym samym czasie ekspozycji na sok pomarańczowy twardość szkliwa uległa zmniejszeniu o 84,4%.
Jeżeli pragniemy zachować piękny i biały uśmiech warto poddać się wybielaniu zębów, pamiętajmy jednak, że wszystkie zabiegi powinny być stale kontrolowane przez lekarza -stomatologa. Z kolei po spożyciu soków owocowych nie zapomnajmy o umyciu zębów.
Karolina Martin
Serwis Kosmetologiczny
Subskrybuj kanał RRS tych komentarzy
| « poprzednia | następna » |
|---|
